U-ważność

 

Przeglądam archiwum swojego bloga i uświadamiam sobie, że tym, co łączy wszystkie wpisy zgromadzone w kuchni, sypialni, łazience i garderobie jest pielęgnowanie uważności.

Uważności, czyli u-ważniania prostych, czasami nawet prozaicznych: przedmiotów, zjawisk, czynności...

W tym procesie czynienia pewnych rzeczy ważnymi istotne miejsce zajmują właśnie zwracanie uwagi na potrzeby ciała.

I chyba to nie przypadek, że o istocie cielesności wspominam właśnie dziś - w święto Bożego Ciała, kiedy zwykły, a jednak uświęcony Kawałek Chleba, wędruje pośród ludzkich domostw ulicami miast i wsi.

fot. Krzysztof Wieczerzak ©

Celebrowanie drobnych chwil istnienia, kiedy wehikuł naszego ciała niesie nas przez życie i umożliwia twórcze zmierzanie do różnych celów (także tych ostatecznych) wydaje mi się godne uwagi, wysiłku, troski. 

Dlatego wciąż na moim blogu będę starała się propagować tę ideę - miękko, ale celnie otulając moje spostrzeżenia na ten temat słowami wyrwanymi z milczenia.

Szum

 

Mokrość wody - jako oczywistość.

Jej odprężające ciepło.

Wilgoć powietrza, które daje o sobie znać mgłą osiadającą na lustrze.

Kojący zapach olejków łagodzących napięcie.

Miękkość i ulotność piany, która otula zmęczone ciało.

fot. Krzysztof Wieczerzak ©

Nade wszystko zaś - szumy i pluski, które czynią na kilka minut moją łazienkę niepodległym królestwem. Mogę w nim odpocząć, odciąć się od domowej wrzawy. Obwarowana intensywnym szmerem wracam powoli do siebie, pielęgnując po kolei wszystkie zmysły.  

Lustro

 

Można być pięknym i długo nic nie wiedzieć o tym.

Można być pięknym i ciągle mieć wątpliwości. Nie dowierzać i wyliczać tylko mankamenty swojego wyglądu.

fot. Krzysztof Wieczerzak ©

fot. Krzysztof Wieczerzak ©

Jak często, patrząc rano w lustro, otulasz swą sylwetkę troskliwym i czułym spojrzeniem?

Czy darzysz siebie codziennie podczas porannego przemywania twarzy afirmującym uśmiechem, który oznacza zgodę na istnienie i radość życia? Radość z Twojego życia! 

Myjąc zęby - czy spędzasz te drobiny czasu bezmyślnie? Martwisz się wtedy, co masz dziś do zrobienia? Układasz w głowie listę zdarzeń? A może po prostu patrzysz ze spokojem w lustro... I z akceptacją oraz ciekawością przyglądasz się swojemu ciału, które umożliwia Ci co dnia wykonywać mnóstwo wspaniałych rzeczy.

A kiedy już założysz ubranie - obejmiesz wzrokiem całą swoją sylwetkę. Nie! Nie po to, by z niepokojem sprawdzić, czy dobrze wyglądasz - tak jak oczekują tego od Ciebie inni. Lecz po to, by zachwycić się sobą.

Bo przecież Twoje piękno jest niekwestionowane, nawet wtedy, gdy zdarza Ci się je przeoczyć.

Intymność

 

fot. Krzysztof Wieczerzak ©

Są w życiu sprawy, które powinny odbywać się za zamkniętymi drzwiami. 

Ściągnięcie zasłony, uchylenie rąbka tajemnicy zarezerwowane tylko dla najbliższych.

A przede wszystkim strefa dostępna tylko dla mnie. 

Warto wiedzieć, co się w niej mieści. Pielęgnować ją i strzec jak źrenicy oka.

I niech tak zostanie.

Niech nie wszytko zostanie dopowiedziane.

Naskórek

Kolor płytek, dylematy: wanna czy prysznic, rozmiar lustra, ilość szafek i kształt umywalki, a do tego góra kosmetyków i sterty wzorzystych ręczników.

W tym wszystkim tak naprawdę łatwo zatracić to, co najważniejsze. A przecież to nasze ciało powinno królować w łazience.

Oczywiście jej wyposażenie ma ogromny wpływ na poziom relaksu, jaki odczuwamy podczas codziennego dbania o higienę i warto zadbać o funkcjonalność i estetykę wnętrza łazienki.

Zachęcam jednak - jakkolwiek dziwnie to zabrzmi - by niezależnie od tych zewnętrznych czynników przede wszystkim podejść z należytą uwagą do rutynowych czynności związanych z myciem się i pielęgnacją naskórka.

To może być naprawdę ożywcze doświadczenie. Takie odświeżenie więzi ze swoim ciałem, a ściślej z tą najbardziej zewnętrzną, cieniutką jego warstwą, która zarazem oddziela i łączy nas ze światem.

Poczuć strumienie czystej wody na skórze, rozpieścić ją subtelnym zapachem, otulić miękkim i ciepłym ręcznikiem... Troskliwie, czule, świadomie...  

Delikatność jest w Twoich dłoniach.